'ดูไปหอมไป’ ทีวีใหม่ให้ทั้งภาพ-เสียง-กลิ่น

เทคโนโลยี ญี่ปุ่น 1 พฤศจิกายน 2553

ในอนาคตการดูทีวีอาจได้ทั้งภาพ เสียง และกลิ่น

อีกไม่นาน การดูทีวีอาจไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป โดยเฉพาะรายการประเภทเชลล์ชวนชิม เพราะขณะนี้นักวิจัยญี่ปุ่นกำลังพัฒนาอุปกรณ์อันน่าทึ่งที่จะทำให้ทีวี ตลอดจนถึงจอคอมพิวเตอร์ ถ่ายทอดทั้งภาพ เสียง และกลิ่นไปพร้อมกัน
       
       อุปกรณ์สเมลล์-โอ-วิชั่นจะส่งกลิ่นหอมหวนชวนชิมของอาหาร เมื่อเชฟเสิร์ฟเมนูจานเลิศที่ปรุงเสร็จต่อหน้าผู้ชม และกลิ่นขนมสายไหมเมื่อเราเปิดโฮมวิดีโอภาพตลาดนัด หรือแม้กระทั่งกลิ่นบรรยากาศริมทะเลเมื่อดูภาพการไปเที่ยวพักผ่อนกับ ครอบครัวจากคอมพิวเตอร์
       
       อุปกรณ์นี้เป็นผลงานของนักวิจัยญี่ปุ่นที่ประยุกต์มาจากเครื่องพิมพ์อิงก์เจ็ตปกติเพื่อให้ปล่อยกลิ่นออกมาในปริมาณที่แม่นยำ
       
       แม้การประดิษฐ์นี้ยังอยู่ในขั้นเริ่มต้น แต่ผู้สร้างเชื่อว่าจะเป็นการปฏิวัติวิธีการดูทีวีหรือดูภาพเก่าๆ โดยสิ้นเชิง
       
       ว่ากันตามจริงนี่อาจไม่ใช่แนวคิดแปลกใหม่อะไร เพราะเมื่อปี 1960 เคยมีการทดลองติดตั้งระบบสเมลล์-โอ-วิชั่นในโรงภาพยนตร์เพื่อปล่อยน้ำหอมออก มาระหว่างฉากสำคัญในภาพยนตร์เรื่อง ‘เซนต์ ออฟ มิสเทอรี’
       
       อย่างไรก็ตาม อุปกรณ์ดังกล่าวที่สามารถปล่อยกลิ่นต่างๆ ได้ถึง 30 กลิ่นนั้น มีเสียงดังรบกวนและไม่เป็นที่นิยมสำหรับผู้ชมภาพยนตร์ที่บ่นว่ากลิ่น อ้อยอิ่งอยู่นานเกินไป
       
       ส่วนระบบที่เป็นคู่แข่ง อโรมารามา ไม่ประสบความสำเร็จเช่นเดียวกัน
       
       กระนั้น ดร.เคนอิชิ โอกาดะ จากมหาวิทยาลัยไคโอในโตเกียว บอกกับนิตยสารนิวไซเอนทิสต์ว่า ด้วยความสามารถของเครื่องพิมพ์อิงก์เจ็ต จะทำให้สเมลล์-โอ-วิชั่นปล่อยกลิ่นออกมาโดยสามารถควบคุมความแม่นยำได้มาก ขึ้น
       
       ทั้งนี้ เครื่องพิมพ์อิงก์เจ็ตทำงานเมื่อสัญญาณกระตุ้นไปทำให้ขดลวดร้อนและทำให้เกิด ฟองที่บีบให้หมึกฉีดออกจากท่อสู่หน้ากระดาษด้วยความเร็วสูง
       
       ทีมนักวิจัยญี่ปุ่นได้ดัดแปลงเครื่องพิมพ์แคนนอนเพื่อฉีดกลิ่นมินท์ เกรปฟรุต ซินนามอน ลาเวนเดอร์ แอปเปิล และวานิลลา ออกมาแทนหมึกแดง เขียว น้ำเงิน และดำในเครื่องพิมพ์ ในอัตราความเร็ว 1/10 ของวินาที และกลิ่นนี้จะคงอยู่เพียงสูดลมหายใจ 2 ครั้งเท่านั้น
       
       ปัจจุบัน ทีมนักวิจัยกำลังคิดหาวิธีเชื่อมโยงกลิ่นกับภาพ ถ้าได้ผลอิงก์เจ็ตเครื่องเดียวจะใช้ได้ทั้งพิมพ์ลงบนกระดาษและปล่อยกลิ่นหอม ออกมา
       
       ดร.สตีเฟน บริวสเตอร์ จากมหาวิทยาลัยกลาสโกว์ สก็อตแลนด์ ที่ศึกษาวิธีการใช้คอมพิวเตอร์ แสดงความเห็นว่าเทคโนโลยีนี้อาจมีนัยนอกเหนือจากเรื่องของความบันเทิง
       
       ดร.บริวสเตอร์กำลังพัฒนาวิธีการที่ทำให้ผู้ป่วยโรคประสาทเสื่อมมีเครื่องเตือนความจำเมื่อถึงเวลากินยาหรืออาหาร
       
       “อาหารกลิ่นจัดๆ อาจทำได้ แต่เทคโนโลยีของเรายังค่อนข้างพื้นๆ คือใช้พัดลมเป่ากลิ่นอาหาร เราต้องการวิธีที่ดีกว่านี้
       
       “อย่างไรก็ตาม เรายังไม่รู้วิธีสังเคราะห์กลิ่นทั้งหมดที่ต้องการ ไม่มีสีแดง เขียว น้ำเงินสำหรับกลิ่น แต่มีส่วนประกอบมากมายนับพัน ตัวอย่างเช่นคุณไม่สามารถสังเคราะห์กลิ่นราสเบอร์รี่จากช็อกโกแลตได้”