สวัสดีค่ะ วันนี้ทาง เจ-สตั๊ดดี้ จะมาเเชร์ตำนานแปลกๆ ของเมืองเมืองหนึ่งในญี่ปุ่นให้ฟังกันนะค่ะ ทุกคนคะ รู้จักร้านขนม ฟูจิยะ กันใช่ไหมเอ่ย
ร้านฟูจิยะนั้นมีสิ่งสิ่งหนึ่งที่เป็นเอกลักษณ์ของร้านก็คือ เจ้าตุ๊กตาเปโกะจัง นี่แหละค่ะ ซึ่งลักษณะของเจ้าเปโกะจังนี้ ชอบเหลือกตาไปด้านขวา และ
แลบลิ้นออกมา เจ้าเปโกะจังนี้แม้จะเป็นที่รู้จักกันไปทั่วโลก แต่น้อยคนนักที่จะรู้ความลับของมัน อ้าาา อยากรู้กันแล้วใช้ไหมว่าเจ้าเปโกะจังนี้จะ
มีความลับอะไรที่ซ้อนไว้งั้นเรามาดูกันเลยค่ะ
นานมาแล้ว ช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 มีเด็กสาวคนหนึ่งเกิดขึ้น เธอเติบโตขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ด้วยสุขภาพที่แข็งแรง ทั้งๆที่อยู่ท่ามกลางความทุกข์
จากความหิวโหย ในช่วงสงครามที่ยาวนาน แม่ของเธอนั้นทนมองที่จะเห็นลูกในสภาพที่ท้อง กิ่ว ไม่ได้จึงพยายามหาอาหารมาให้เท่าที่หาได้
จนวันหนึ่ง ท้องของเธอนั้นหิวจนทนไม่ไหวแล้ว แม่ของเธอจึงตัดแขนตัวเองแล้วยืนมันให้กับเธอ กินสิ แม่เธอพูด เด็กสาวลังเลแต่ด้วยที่ทนต่อ
ความหิวไม่ไหว เธอจึงกินแขนนั้นเข้าไป ในคืนนั้น เด็กสาวไม่สามรถทนต่อความอร่อยของแขนแม่ของเธอที่กินเข้าไปไม่ได้ เธอจึงเดินเข้าไปที่เตียง
แม่ของเธอและ กินร่างของแม่ทันที TT TT หลังจากนั้นเด็กสาวก็เสียชีวิตลง เพราะความหิวโหย
** ลิ้นของ Peko จัง ทำไมถึงออกมา ทุคนคงสงสัยกันใช่ไหมค่ะ นั้นก็เพราะตอนที่เธอกำลังกินร่างของแม่ที่ตายอยู่นั้น ขอบปากเธอได้เปื้อนเลือด
เธอจึงพยายามใช้ลิ้นเลียมัน แต่ก็เอาดันลิ้นกลับไปเหมือนเดิมไม่ได้ TT
--- หลังจากนั้น10 ปีผ่านไป ประธานของบริษัท ฟูจิยะ ได้ฟังเรื่องเล่าของสาวน้อยคนนี้ จึงเกิดความไอเดีย ตั้งให้สาวน้อยคนนี้เป็น
สัญลักษณ์ของร้านฟูจิยะ เป็นต้นมา โดยเรียกเธอกันว่า เรียกว่า "Peko จัง" เธอกลายเป็น มาสคอต ประจำร้านฟูจิยะ ไปแล้วในเวลานั้น
โดยได้แฝงให้ความรู้สึกที่ว่า ซึ่งถ้าอยากลิ้มรสชาติของรสมือแม่ ทำไมไม่ลองถามเปโกะ จังดูละ "Peko จัง" ....
( สำหรับเปโกะจังที่รู้รสชาติจากการที่กินแม่เข้าไปนั้นเอง )
*** ขนมอันเป็นที่รู้ จักของร้านฟูจิยะ นั้นก็คือ ครีมพัฟ รูปเปโกะจังนั้นเองค่ะ มีไส้ต่างๆๆ ให้เลือกรับประทาน อย่าง ไส้ถั่วแดง ไส้วากุระ เป็นต้น ***
ร้านฟุจิยะ เป็นร้านแรกๆที่ขายขนมแบบตะวันตก มีไอศกรีมพาเฟ่ต์ เอแคลร์ ชอตเค้กเป็นขวัญใจสำหรับครอบครัวญี่ปุ่น โดยมีส่วนหนูน้อยแก้มป่อง
เปะโกะจังที่เป็นสัญลักษณ์ มีกับความสูง 100 ซม.เป็นที่จดจำ ติดตา คุ้นเคยกับทุกคนด้วยการยืนยิ้มแก้มป่องแลบลิ้นเลียมุมปากอยู่หน้าร้านโดยปีหนึ่งจะ
เปลี่ยนเสื้อผ้าราว 8-9 ครั้งตามฤดูกาล อายุ 18 ในปีค.ศ.1968 (แต่หยุดตัวเลขไว้ที่ 6 ขวบ) เด็กแก้มป่องยิ้มหวานนี้ ก็ได้ผ่านการตกแต่งศัลยกรรมกับ
เค้าด้วยโดยปั้มเพิ่มความนูนป่องของแก้ม และดวงตาที่กลมกว่า จากเดิมที่หน้าออกจอแบน แก้มไม่พองนักและอีก 13 ปีต่อมา ก็มีการปัดแก้มด้วยสีชมพูระ
เรื่อ
